Պայքարը հանուն անկախության շարունակվում է
«Մարտական եղբայրության» հայտարարությունը Հայաստանի անկախության 30-ամյակի առթիվ
![Անկախությունը ոչ միայն իրավական կարգավիճակ է, այլև բովանդակություն՝ անկախության գաղափարը սպասարկող, պաշտպանող և զարգացնող ազգային-պետական համակարգեր՝ զինված ուժեր, ազգային անվտանգություն, գիտություն, կրթություն, եկեղեցի, տեղեկատվական դաշտ, քաղաքական դաշտ և այլն, ինչը Հայաստանում լիարժեքորեն չի գիտակցվել որևէ կառավարության օրոք վերջին 30 տարում](https://firebasestorage.googleapis.com/v0/b/miabanutyun-84e26.appspot.com/o/images%2F20210824_165658_1536x1536.webp?alt=media&token=e4ba5c0a-168d-4596-b26f-6f8491259848)
ա.
«Մարտական եղբայրությունը» վերահաստատում է իր անվերապահ հավատարմությունը Հայաստանի անկախությանը, որը մեզ համար կրոնական հավատքի արժեք ունի:
բ.
Ազգի քաղաքական անկախությունը ոչ միայն գեղեցիկ խոսք ու բարձր արժեք է, այլև ինչպես բազմիցս ապացուցել է պատմությունը՝ ազգային անվտանգության գլխավոր երաշխիք:
Պատմական փորձը ցույց է տալիս, որ ոչ մի արտաքին ուժ չի կարող ապահովել և երաշխավորել հայ ժողովորդի անվտանգությունը: Անկախության զիջումը հանուն անվտանգության երաշխիքի միշտ էլ բերել է հայ ժողովորդի ծանր կորուստների և պարտությունների:
գ.
Միաժամանակ առանց ինքնապաշտպանվելու՝ սեփական սահմանների և ժողովրդի անվտանգությունն ապահովելու կարողության հարցականի տակ է երկրի ինքնիշխանությունը, ինչի վառ վկայություն է այսօրվա Հայաստանը: Ինքնիշխանությունը սկսվում է սեփական սահմաններն ու ժողովորդին պաշտպանելու կարողությունից:
դ.
2020 թվականի աշնան պատերազմն ի հայտ բերեց, որ վերջին 30 տարվա մեջ, ձեռք բերելով իրավական անկախություն, մենք լրջագույնս թերացել ենք իրական բովանդակային անկախություն կառուցելու գործում, ինչը և դարձավ պատերազմում պարտության առավել հիմնարար պատճառը:
Անկախությունը ոչ միայն իրավական կարգավիճակ է, այլև բովանդակություն՝ անկախության գաղափարը սպասարկող, պաշտպանող և զարգացնող ազգային-պետական համակարգեր՝ զինված ուժեր, ազգային անվտանգություն, գիտություն, կրթություն, եկեղեցի, տեղեկատվական դաշտ, քաղաքական դաշտ և այլն, ինչը Հայաստանում լիարժեքորեն չի գիտակցվել որևէ կառավարության օրոք վերջին 30 տարում:
ե.
2020 թվականի պատերազմն իր էությամբ ոչ թե սոսկ Ղարաբաղյան կամ հայ-ադրբեջանական պատերազմ էր, այլ Հայաստանյան և հանուն անկախության պատերազմ էր: Պարտվեցինք, որովհետև չունեինք համարժեք քաղաքական առաջնորդում և համարժեք ազգային-պետական համակարգեր: Միաժամանակ հայ ժողովուրդը թե՛ ճակատում, թե՛ թիկունքում ի հայտ բերեց պայքարի և դիմադրության ներուժ, որը, եթե ճիշտ կերպով ղեկավարվեր և կազմակերպվեր կարող էր բերել հաղթանակի:
զ.
Այսօր շարունակվում է թե՛ պատերազմը (ոչ լայնածավալ) թե՛ պայքարը հանուն անկախության: Այս պայքարում մենք առայժմ չունենք լիարժեքորեն հայկական անկախ պետություն: Փաստացի անկախության պակասը հասել է այն կետի, որ հարցականի տակ է դրված արդեն նաև իրավական անկախությունը:
է.
Մյուս կողմից՝ իրապես անկախ Հայաստանը կարող է ծնվել միայն պայքարից: Բովանդակային անկախությունը չի կարող ստեղծվել զուտ տեսությամբ կամ էլ թեկուզ աշխարհի լավագույն քաղաքական ծրագրով: Տեսություններն ու ծրագրերը կենսունակ կարող են դառնալ միայն պայքարի մեջ և պայքարի շնորհիվ:
ը.
Այսօր անկախության հարցը նորից պետք է դրվի՝ թե՛ տեսությամբ, թե՛ գործուն պայքարով: Պետք է ձևակերպվի անկախության կառուցման և վերակառուցման ծրագիր:
թ.
Հիմքում պետք է ընկած լինի նախ՝ դիմադրության և ինքնապաշտպանության սկզբունքը: Քանի դեռ չենք վերահաստատել մեր կամքը՝ լինել ինքնիշխան և անհրաժեշտության դեպքում ուժով պաշտպանելու այդ ինքնիշխանությունը, ոչ ոք մեզ հետ հաշվի չի նստելու՝ ո՛չ թշնամի, ո՛չ բարեկամ:
ժ.
Մյուս հիմնարար գաղափարը պետք է լինի հենքը սեփական ուժերի վրա, երրորդ ուժի բացառման օրենքը:
ի.
Երրորդ գաղափարն է՝ անկախության բովանդակության կառուցման ծրագիրը՝ գործուն, իրապես հայկական, ազգային և պետական համակարգերի ձևավորումը:
լ.
Մինչ այս սկզբունքների իրականացումը, մենք հաստատում ենք մեր կամքը՝ պայքարել անկախության ամեն միլիմետրի համար՝ անկախության ուխտի մոլեգնությամբ և անկախության բանակի տրամաբանությամբ՝ զուգահեռ ներկայացնելով կոնկրետ ծրագրային առաջարկներ խնդրի վերաբերյալ:
Երևան-Տափերակա՞ն, 2021 թ.-ի սեպտեմբերի 21